Τα παιδιά είναι μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης!
Τα “θετικά συναισθήματα” που έχουν, τα “θέλω” τους, τα “όνειρα” τους, η “χαρά”, ο “παθιασμένος τους ενθουσιασμός”, αποτελούν για μένα ένα κίνητρο και πρόκληση μαζί για ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ!
Τα παιδιά μέσα από την ζεστή αγκαλιά μας, την τρυφερότητα, την ενθάρρυνση, την επιβράβευση, τα πολλά ερεθίσματα και έχοντας την ταυτότητα του “Ροζο-καλλιτέχνη” μέσα από την τέχνη... μαθαίνουν!
Μαθαίνουν πρώτ' απ' όλα να αναγνωρίζουν τα συναισθήματα τους κι έπειτα να στοχοποιούν!
Στοχοποιούν:
-μέσα από τη ζωγραφική (εκθέσεις Ροζ-Γκάλερι)
-μέσα από την ποίηση και τη λογοτεχνία (εμπνέονται και εκδίδουν βιβλία-παραμύθια-ποιήματα)
-μέσα από την μουσική (γλεντάμε με τις χορωδίες και τις συναυλίες που στήνουμε!)
-μέσα από το θεατρικό παιχνίδι (χρησιμοποιώντας παλιά ρούχα, υφάσματα, καπέλα κ.λ.π., δημιουργούν “χειροποίητα” θεατρικά δρώμενα!)
και πολλοί άλλοι “καλλιτεχνικοί στόχοι” μέσα από τους οποίους τα παιδιά αναπτύσσουν δεξιότητες, ικανότητες, ομαδο-συνεργασία, κρίση, εφευρετικότητα αλλά και γνώση!

Στη σημερινή κοινωνία όπου οι καταιγιστικές “εικόνες” και οι “πληροφορίες”
δημιουργούν συχνά παθητικούς δέκτες, η ανάπτυξη της “αισθητικής αντίληψης”
δημιουργεί “ευφυείς ενήλικες” που μπορούν να ξεχωρίσουν,
να διαλέξουν και να αντισταθούν σ' αυτά τα μαζικά πρότυπα!

Με την παιδική δημιουργικότητα ανοίγει
ένας ασφαλής δρόμος που οδηγεί
στη “συναισθηματική ωριμότητα”!